31 mei 2018 geplaatst op https://www.facebook.com/jongspirit.nl/ Auteur: Karina de Jong

Dolfijnen vervolg

Die week waren er dagelijks snorkelmomenten met de dolfijnen.

Ik heb hele leuke speelmomenten gehad met de dolfijnen... samen bubbels blazen, samen een stuk zwemmen, rondjes draaien, duiken, elkaar gewoon aankijken... echt geweldig. Helemaal fijn als het me even lukte om los te komen van alle ‘drukte en moetens’ om zo mijn eigen momentjes te beleven.

Op een avond lag ik alleen op het dek van de boot naar de sterrenhemel te staren. Een kraak heldere inktzwarte lege diepte met enorme veel stipjes, die al een groot veld boven je hangt en je bijna omarmt. Het is magisch om daar de tijd in te verliezen.

Hoe langer je kijkt hoe meer licht je in de donkere vlakte ziet. Het leek wel alsof ik er in gezogen werd! Een sterrengroep trok mijn aandacht (bleek later het Orion stelsel te zijn). En terwijl ik gefascineerd naar deze sterren zat te kijken ging mijn aandacht ineens naar de dolfijnen.

Ik had contact en kreeg door dat ze nu op de open zee waren om te jagen. Ze gaven aan dat ze met elkaar handige snelle en slimme jagers waren waar geen vis aan kon ontkomen. Ik zag zelfs even een beeld van een ‘schranspartij’ waarbij de gevangen vissen soepel hun kelen binnen gleden.

Ik was niet eens aan het mediteren, maar ineens leek het alsof de dolfijnen vanuit het Orion stelsel naar beneden zwommen naar het dek waar ik lag. (nee, ik had geen hallucinerende middelen gebruikt…).

Voor mijn gezichtsveld veranderde de dolfijnen ineens in engelachtige vrouwen gehuld in goudkleurig licht. Ik was perplex en overdonderd. Wauw, wat een mooie kadootjes. Wat, wie en hoe dit dan ook te verklaren is, ik werd er intens blij van en voelde de zachte energie, die dolfijnen uitstralen, als een lichtgevende deken over mij heen vallen.