10 oktober 2018 Auteur Karina de Jong

Soms gebeurt het dat ik een dierenconsult doe en dat de verwachte antwoorden uitblijven. Hoe kan dit nu?

Mijn ervaring is dat dieren vooral reageren op de vragen die ik stel. Natuurlijk voel ik ook heel veel dingen aan als ik de foto zie. Maar dat is maar een deel van het dier. 

Je kunt dit vergelijken met een gesprek die je met een ander persoon hebt. Je kunt iemand vragen hoe het met hem is, dan zal de ander, in veel gevallen, antwoorden dat het goed gaat. Je kunt iemand ook vanuit volle aandacht en interesse vragen hoe het met hem is, dan heb je kans dat de ander voelt dat jij echt luistert en zal dan meer de neiging hebben om te vertellen hoe het nu gaat. 

Wil je weten hoe het met iemand zijn gebroken teen gaat, dan is het handig om hiernaar te vragen. Anders is de kans groot dat de ander van alles verteld, behalve iets over de teen. 

Een ander interessant gegeven is, is dat eigenaren of verzorgers bepaald gedrag als een probleem ervaren. Het kan heel goed dat een dier, bij dat gedrag, een andere beleving heeft. Heel veel dieren reageren 'automatisch' op bepaalde prikkels. Dit kan; geconditioneerd gedrag zijn, een reactie op trigger van een trauma, ras-gebonden eigenschap, een karaktertrek, een uiting van pijn, of gewoon een natuurlijke reactie. Zoals heel veel van ons ook vanuit een (vaak onbewust) patroon reageren op situaties.

Wil je als eigenaar weten waarom een dier bepaald gedrag heeft? Dan zul je ook hier specifiek naar moeten vragen om antwoorden te krijgen.

Ik geniet enorm van alle dierencontacten. Elk gesprek is anders en ik leer hierdoor zoveel over communicatie in zijn geheel.... 

Ik ben een dankbaar mens dat ik dit mag doen.